![]() |
|---|
| home | inzichten | ik | de ander | ouders | vergeven |
|---|
![]() |
Rolmodel in het gezin De vader een rolmodel voor de jongen(s). De zoon leert van de vader hoe hij zich als man moet gedragen in het leven en later in zijn eigen gezin. De moeder is voor de zoon het voorbeeld hoe zijn toekomstige echtgenote zal zijn. |
Ouders, de basis Het gezin waarin we worden geboren is bepalend voor datgene wat we meekrijgen in de opvoeding, welk milieu we vandaan komen en wat voor invloed dat heeft op de rest van ons leven. Ouders hebben normen en waarden die ze doorgeven aan hun kinderen. Daarbij zijn ze het rolmodel of voorbeeld. Kinderen kijken naar de ouders hoe ze omgaan met bepaalde situaties, hoe ze zich gedragen in het sociale leven of, heel belangrijk, in de relatie. Door de ogen van een kind gezien is datgene wat de ouder doet ook goed. Het kind zal voor een groot deel dit gedrag onbewust overnemen en doorzetten in zijn eigen leven. Ouders hebben een heel belangrijke rol bij de ontwikkeling van het zelfbewustzijn en zelfverzekerdheid van het kind. Het is daarbij ook zo dat wat de ouders zelf niet hebben, ze ook niet door kunnen geven aan het kind. Bijv. als ze zelf onzeker zijn of angsten hebben is dat wat ze als voorbeeld laten zien en doorgeven aan hun kind. Als de ouder sterk is zal deze kracht doorgegeven worden. |
Ouders en onze relatie Ouders hebben twee voorbeeldrollen voor het kind. De eerste heeft te maken met datgene wat ze aan gedrag en normen en waarden hebben en wat het kind daar van overneemt. Het andere voorbeeld dat ze geven heeft betrekking op de relatie(s) die het kind later krijgt. Het gedrag dat de ouders hebben is voor het kind bekend en veilig. Of dit gedrag positief of negatief is maakt niet uit. Het kind heeft geleerd om hier mee om te gaan en zal dit in zijn eigen leven later ook opzoeken. De zoon leert van de moeder hoe vrouwen moeten zijn en de dochter leert van de vader hoe mannen moeten zijn. Zo zal de zoon onbewust een relatie aantrekken of opzoeken die veel op zijn moeder lijkt. Een dochter zal onbewust een relatie aantrekken die veel op haar vader lijkt. Beiden doen dit omdat het herkenbaar is en ze er mee om weten te gaan. Gedrag wat niet herkend wordt zal niet aantrekken omdat dat niet veilig is. |
|
Loslaten van ouders Dit kan soms een moeilijk proces zijn. De binding tussen ouder en kind is de sterkste band die er is. Alles wat het kind geleerd heeft van de ouders gaat diep in het onderbewustzijn zitten. Op een gegeven moment is het de bedoeling dat het kind zelfstandig wordt en een eigen referentiekader ontwikkelt. Dit begint al in de puberteit. Het kind gaat zich afzetten om grenzen te verkennen en zich sterk te maken. Als het kind later zelfstandig is en eigen verantwoording draagt zal er onbewust nog heel veel gedrag zijn wat aangeleerd is door de ouders. Ouders geven datgene door wat ze zelf kennen en goed vinden. Ook de minder leuke karaktereigenschappen en normen en waarden worden doorgegeven. De vraag die men zichzelf af en toe kan stellen is: Waarom doe ik dit op deze manier? Of van wie moet ik het op deze manier doen en wil ik dat nog wel? Problemen waar men tegenaan loopt in het leven kunnen hier mee te maken hebben zonder dat men zich er van bewust is. Sommige komen al vroeg los van hun ouders, anderen pas heel laat en sommigen nooit. |
![]() |
Zelfstandigheid Denk jij voor jezelf of wordt het voor je gedaan? Maak jij je eigen keuzes of laat je de keuzes die je maakt nog vaak afhangen van de mening van je ouders? Wil je eigen keuzes maken of vindt je het eigenlijk wel makkelijk om te doen zoals het jou verteld wordt? Je hoeft dan geen verantwoordelijkheid te dragen voor jezelf, je kunt je nog steeds verschuilen achter je ouders en je hoeft ook geen inspanning te leveren om dingen te veranderen. Misschien geeft het je een veilig gevoel omdat je vindt dat wat je ouders doen ook goed is en wil je de veiligheid vasthouden om je zeker te voelen. Of vind je het moeilijk om weerstand te bieden en te kiezen voor dat wat jij leuk vindt of graag wilt? |
Schoonouders Het is algemeen bekend dat het voor veel mensen moeilijk is om met schoonfamilie om te gaan. Hier is een logische verklaring voor. Het kind heeft van de ouders geleerd hoe mannen en vrouwen moeten zijn, voor zichzelf en in de relatie. De partner die het kind kiest zal op vader of moeder lijken. Deze partner krijgt dan te maken met een schoonouder die veel dezelfde karaktereigenschappen heeft. Men komt in de schoonouder dus een deel van zichzelf tegen dat hetzelfde is. Deze eigenschappen kunnen dan, omdat ze hetzelfde zijn, gaan botsen met elkaar i.p.v. dat ze elkaar aanvullen, zoals het eigenlijk hoort bij de juiste balans. |
|
| home | inzichten | ik | de ander | ouders | vergeven |
|---|
sitemap © 2007 b. duijnker – alle rechten voorbehouden - disclaimer |